Un dos puntos máis significativos e experimentais nas miñas clases e que quero destacar cunha especial atención, é a expresión plástica. Dela sírvome para intentar reflexar dunha maneira máis física e material, a canle de creatividade manual que servirá para afirmar e concluir mellor diferentes propostas musicais.

Dende pequenos traballos con cartolina, plastilina ou barro, debuxos con ceras ou pintura de dedos e partituras enroladas, ata debuxos en grandes superficies de parede e construcción dos nosos propios instrumentos.

Con isto pretendo ampliar máis a canle de expresión e provocar nos nenos o pracer de comunicarse, de imaxinar e de inventar. Penso que todo isto vai unido á música e así o presento.

Un debuxo feito nunha parede, polas súas dimensións e amplitude de movimentos provoca máis liberdade e tambén máis esforzo a hora de completa-la obra. (Por suposto, o paso dun folio a un papel de grandes dimensións tambén pode provocar reaccións contrarias á liberdade, como por exemplo, o medo, pero vou insistir unha vez máis en que todo proceso de cambio ten que facerse pouco a pouco, dunha maneira evolutiva e no momento axeitado.

Un instrumento fabricado coas nosas propias mans, tamén dá unha maior satisfacción que un mercado na tenda e sobre todo, desenvolve a imaxinación e a creatividade.